
| T
a p a l e u k
|
Gelar Baru KOTONG pung kampong ni lam-lama dapa gelar baru lai. Itu hari kan bilang kampong bogenvil, abis itu kota kasih. Beso lusa ni mangkali tamba lai deng kota makasiat. Ko skarang ni bos-bos dong su terang-terang mo bekin ruma kasi itu parampuan bagatal dong na. Ama Tobo yang ada dudu pokrol deng Sulabei di dong pung muka ruma, mulai kupas itu masala. Laklaki barani omong ini barang karna dia pung maitua son ada di ruma. Maitua ada pi pasar, andia laklaki bebas mardeka bacarita deng dia pung konco. "Beta ni rasa ane. Kotong pung bos dong ni bukannya bekin itu pasar ko jadi bae, ma pi bekin kos ko ana-ana yang son jalas dong. Jang sampe dong sangaja bekin bagitu supaya dong mo dapa frei? Ini ni kotong omong sa," Ama Tobo mulai buka-bukaan. Mangkali su tau Tobo pung jalan pikiran, Sulabei langsung potong. "Ko lu ju satu su ma. Bu dong kan biasa deng itu barang dong, jadi kalo su ada kos-kosan, kan lebe bae. Bosong tenga lur pi sana sa," laklaki omong sambel katawa. "Hooo, be sandiri na. Bos-bosng dong tu yang paleng banya. Ko itu hari waktu kotong pi sam-sama deng polisi dong mo tangkap orang pake narkoba, itu bos yang pendek- pendek satu tu ada di sana. Itu waktu, laklaki son kas turun dia pung helem. Baptua pake trus, kira be son kanal. Naaaa, waktu be pi togor, dia ilang kira langsung lari ilang. Makanya be bilang tadi, dong sangaja bekin bagitu supaya dong bisa dapa frei," Tobo masi tapa deng dia pung. Suda lai bu. Itu tu orang pung urusan. Mo bos ke, bis ke, yang namanya kanutuk tu son kanal jabatan. Cuma be pikir-pikir, ada bae ju kalo bos dong bangun kamar ko kasi dong. Kalo sonde, dong buka praktek di sambarang tampa. Naaa, itu yang paraaaa," Sulabei coba buka Tobo pung otak. Bu bayangkan, kalo dong su kana panyaki ma karna dong son tau, dong tarima trus laklaki yang datang, bararti samua yang dong tarima tu kana panyaki. Kalo yang kana panyaki tu su barkaluarga, bararti dia pung kaluarga ju kana. Bayangkan, panyaki ni su jadi barante. Lam-lama kotong pung ana-ana dong panyakitan samua. Jadi, be satuju kalo bos dong bangun itu tampa. Ma kalo bisa, bos dong ju pikir yang laen sadiki. Coba liat jalur ijo. Sampe sakarang ni son jalas. Bagitu ju yang laen-laen, samua son jalas. Makanya, kadang be menyesal, kanapa kotong pung bos dong ni son bisa bekin gebrakan yang bekin orang takaget-kaget?. Baru abis omong, laklaki sangaja minta aer. "Bu e, kalo ada aer puti na kasi be sadiki do. be pung gargantang su son bisa lai ni. Ko su tiga hari ni be son minom aer na," laklaki buang jao. Ma karna dong su baku tau, andia Ama Tobo langsung tangkap. Laklaki maso di kamar ko kas kaluar satu botol. "Mari su, pas ada tolakan ni," laklaki omong ma sambel jalan pi dapur ko ambel se'i yang masi sisa dar tadi malam. "Yang beta harap tu bos dong bekin program yang bae sadiki. Jang asal-asal sa. Jang sampe mimpi malam, paginya langsung bekin jadi program... Sama ke itu ruma kos dong. kalo sampe bagitu, nanti dapa gelar baru lai..." Sulabei omong sambel katawa. (tomas duran) Diulang, Pilkades Ledeana |